Het begin van een inspirerende reis!/ The beginning of an inspiring journey/Le d√©but d’un voyage inspirant!

Twintig jaar geleden koos ik ervoor om orthopedagogie te gaan studeren. Ik wilde iets betekenen in de maatschappij door mensen te helpen. Eerst ging ik werken met kinderen met autisme en/of ADHD en/of gedragsproblemen. Een boeiende en leerrijke job, maar na zes jaar kreeg ik honger naar meer. Ik koos ervoor om een tijdje te gaan reizen in Portugal met mijn rugzak, dit alles speelde zich af in 2008. Na mijn terugkeer solliciteerde ik in de Bijzondere jeugdzorg, ik zou als begeleider gaan werken van tienermoeders. Op zich ook weer heel boeiend, maar een te klein team en te weinig disciplines om goede zorg te kunnen verlenen. Dit had als gevolg dat je veel verantwoordelijkheid kreeg als begeleider. De job gaf me teveel stress en ik besloot om op zoek te gaan naar iets anders. Ik had altijd al interesse gehad in psychopathologie en ik solliciteerde spontaan¬†in een psychiatrisch ziekenhuis. Na enkele weken werd ik gebeld, ik kreeg een tijdelijke¬†job aangeboden in een dagcentrum voor psychiatrische pati√ęnten. Ik name de job aan. Na enkele maanden verliep spijtig genoeg mijn contract, maar al snel kreeg ik opnieuw een vervangingscontract aangeboden op een behandelafdeling¬†voor pati√ęnten die waren opgenomen voor¬†angsten en depressie. Mijn tijdelijk contract werd na een termijn vervangen door een contract voor onbepaalde duur. Mijn droom ging in vervulling. Want dit was de job die mij het meeste interesseerde. Er ging een nieuwe wereld voor mij open.

Ondertussen werk ik al tien jaar in dit ziekenhuis. In de afgelopen jaren heb ik veel pati√ęnten ontmoet die waren vastgelopen in hun leven. Ik kreeg een realistische kijk op depressie en su√Įde, angsten, stemmingsstoornissen, posttraumatische stresstoornis en persoonlijkheidsproblematiek. Werken in de psychiatrie was een echte leerschool voor mij.¬† Tijdens het werken met deze mensen werd ik regelmatig geconfronteerd met grote vragen. Ik werd wel eens overweldigd door vragen zoals:

Waarom ben ik hier? Wie ben ik? Hoe moet ik leven? Wat is de dood?¬† Pati√ęnten die bezig waren met de dood probeerden deze fundamentele vraagstukken te doorgronden. Ik dacht altijd dat spiritualiteit meestal werd geassocieerd met georganiseerde religies, maar ik heb ontdekt dat het geen religieuze aangelegenheid hoeft te zijn. Op zoek gaan naar de spirituele betekenis is een natuurlijke reactie op het mysterie van het leven.

Vijf¬†jaar geleden werd ik single mama. Mijn zoon was toen √©√©n jaar oud. De afgelopen¬†jaren waren enerzijds heel¬†moeilijk, maar anderzijds ben ik dankbaar dat ik deze periode heb mogen beleven. Het heeft me gemaakt tot wie ik nu ben. Ik werd me bewust dat ik enkel maar zorgde voor anderen. Mijn kind, vrienden, pat√ęnten…en dat er weinig tijd was voor mezelf. Ik voelde¬† met de tijd dat de nood aan ruimte en rust alleen maar groeide. Ik kende de materialistische westerse wereld en ook de westerse manier van denken in de zorg.

Maar dit kon toch niet alles zijn? De wereld was toch groter dan dit? Ik kreeg steeds meer de behoefte aan spirituele beleving in deze westerse wereld. Ik ging mij verdiepen in het sjaminisme, paganisme, dru√Įdisme,¬†christendom, hindoe√Įsme,wicca. Ik nam deel aan zweethutceremonies, estatic trance dance, Afrikaanse dans en¬†ging naar castlefest, ketfest,¬†elfia. Ik ontmoette nieuwe mensen¬†en ik ontdekte een hele nieuwe wereld. Deze wereld gaf me een bredere kijk op alles.

Vanuit al deze ervaringen kwam ik tot de conclusie dat er niet √©√©n waarheid is.¬†Ik leerde me verbinden met mijn hart en kwam in een andere bewustzijnstoestand. Ik leerde dat ik niet alleen op de wereld was om te zorgen voor anderen. Ik ontdekte dat ik veel meer te bieden had. In november 2018 voelde ik me geestelijk en lichamelijk helemaal uitgeput. Ik stopte een tijdje met werken en probeerde tot rust te komen. Tijdens mijn vele wandelingen in de natuur ontdekte ik dat dit helend was voor mij, het bracht me tot rust en ik leerde luisteren naar mijn hart. Ik verzon allemaal verhalen tijdens de wandelingen. Als dagdromer zag ik voortdurend beelden, fantasie√ęn. Als kind trok ik me dan terug in mijn eigen wereld. Maar ik besloot dat het tijd was om iets anders te doen.

Ik liet mijn innerlijk kind ontwaken en ¬†begon alles op papier te schrijven. Ik¬†voelde hoe verlichtend dit werkte voor mij. De chaos in mijn hoofd maakte plaats voor orde en rust. En toen wist ik het …ik wilde boeken schrijven.

Twenty years ago I chose to study orthopedagogy.  I wanted to mean something in society by helping people.  First I started working with children with autism and / or ADHD and / or behavioral problems.  An exciting and instructive job, but after six years I became hungry for more.  I chose to go traveling in Portugal with my backpack for a while, all this took place in 2008. After my return I applied for special youth care, I was going to work as a supervisor of teenage mothers.  In itself very fascinating, but too small a team and too few disciplines to be able to provide good care.  As a result, you were given a lot of responsibility as a supervisor.  The job gave me too much stress and I decided to look for something else.  I had always been interested in psychopathology and I applied spontaneously in a psychiatric hospital.  After a few weeks I received a call, I was offered a temporary job in a day center for psychiatric patients.  I took on the job.  After a few months my contract expired, but soon I was again offered a replacement contract in a treatment department for patients admitted for anxiety and depression.  My temporary contract was replaced after a period by a contract for an indefinite period.  My dream came true.  Because this was the job that interested me the most.  A new world opened up for me.

In the meantime I have been working in this hospital for ten years.  In recent years I have met many patients who were stuck in their lives.  I got a realistic view of depression and suicide, fears, mood disorders, post-traumatic stress disorder and personality issues.  Working in psychiatry was a real learning experience for me.  While working with these people I was regularly confronted with big questions.  I was sometimes overwhelmed by questions such as:

Why am I here?  Who am I?  How should I live?  What is death?  Patients involved in death tried to understand these fundamental issues.  I always thought that spirituality was usually associated with organized religions, but I have discovered that it does not have to be a religious matter.  Searching for the spiritual meaning is a natural response to the mystery of life.

Five years ago I became a single mom.  My son was then one year old.  On the one hand, the past few years have been very difficult, but on the other hand, I am grateful to have been able to experience this period.  It has made me who I am today.  I became aware that I was only taking care of others.  My child, friends, patients … and that was little time for myself.  I felt with time that the need for space and tranquility only grew.  I knew the materialistic western world and also the western way of thinking in healthcare.

But this could not be everything?  Surely the world was bigger than this?  I increasingly felt the need for spiritual experience in this western world.  I started to study Shaminism, Paganism, Druidism, Christianity, Hinduism, Wicca.  I participated in sweat lodge ceremonies, estatic trance dance, African dance and went to castlefest, ketfest, elfia.  I met new people and I discovered a whole new world.  This world gave me a broader view of everything.

From all these experiences I came to the conclusion that there is not one truth.  I learned to connect with my heart and entered a different state of consciousness.  I learned that I was not alone in the world to care for others.  I discovered that I had much more to offer.  In November 2018 I felt completely exhausted mentally and physically.  I stopped working for a while and tried to relax.  During my many walks in nature I discovered that this was healing for me, it calmed me down and I learned to listen to my heart.  I made up stories during the walks.  As a daydream, I constantly saw images, fantasies.  As a child I retired to my own world.  But I decided it was time to do something else.

I awakened my inner child and started writing everything on paper.¬† I felt how illuminating this worked for me.¬† The chaos in my head gave way to order and peace.¬† And then I knew … I wanted to write books.

Il y a vingt ans, j’ai choisi d’√©tudier l’orthop√©dagogie.¬† Je voulais dire quelque chose dans la soci√©t√© en aidant les gens.¬† J’ai d’abord commenc√© √† travailler avec des enfants autistes et / ou TDAH et / ou ayant des probl√®mes de comportement.¬† Un travail passionnant et instructif, mais apr√®s six ans, j’ai eu faim de plus.¬† J’ai choisi de voyager un moment au Portugal avec mon sac √† dos, tout cela a eu lieu en 2008. Apr√®s mon retour, j’ai fait une demande de soins sp√©ciaux pour les jeunes, j’allais travailler en tant que superviseur de m√®res adolescentes.¬† En soi une √©quipe tr√®s fascinante, mais trop petite et trop peu de disciplines pour pouvoir prodiguer de bons soins.¬† En cons√©quence, on vous a confi√© beaucoup de responsabilit√©s en tant que superviseur.¬† Le travail m’a donn√© trop de stress et j’ai d√©cid√© de chercher autre chose.¬† J’ai toujours √©t√© int√©ress√© par la psychopathologie et j’ai postul√© spontan√©ment dans un h√īpital psychiatrique.¬† Apr√®s quelques semaines, j’ai re√ßu un appel, on m’a propos√© un emploi temporaire dans un centre de jour pour patients psychiatriques.¬† J’ai pris le boulot.¬† Apr√®s quelques mois, mon contrat a expir√©, mais on m’a propos√© √† nouveau un contrat de remplacement dans un service de traitement pour les patients admis pour anxi√©t√© et d√©pression.¬† Mon contrat temporaire a √©t√© remplac√© apr√®s une p√©riode par un contrat √† dur√©e ind√©termin√©e.¬† Mon r√™ve s’est r√©alis√©.¬† Parce que c’√©tait le travail qui m’int√©ressait le plus.¬† Un nouveau monde s’est ouvert pour moi.

En attendant, je travaille dans cet h√īpital depuis dix ans.¬† Ces derni√®res ann√©es, j’ai rencontr√© de nombreux patients coinc√©s dans leur vie.¬† J’ai eu une vision r√©aliste de la d√©pression et du suicide, des peurs, des troubles de l’humeur, du trouble de stress post-traumatique et des probl√®mes de personnalit√©.¬† Travailler en psychiatrie a √©t√© une v√©ritable exp√©rience d’apprentissage pour moi.¬† En travaillant avec ces personnes, j’√©tais r√©guli√®rement confront√© √† de grandes questions.¬† J’√©tais parfois submerg√© par des questions telles que:

Pourquoi suis-je ici?¬† Qui suis-je?¬† Comment devrais-je vivre?¬† Qu’est-ce que la mort?¬† Les patients impliqu√©s dans la mort ont essay√© de comprendre ces probl√®mes fondamentaux.¬† J’ai toujours pens√© que la spiritualit√© √©tait g√©n√©ralement associ√©e aux religions organis√©es, mais j’ai d√©couvert qu’elle ne doit pas n√©cessairement √™tre une question religieuse.¬† La recherche du sens spirituel est une r√©ponse naturelle au myst√®re de la vie.

Il y a cinq ans, je suis devenue maman c√©libataire.¬† Mon fils avait alors un an.¬† D’une part, les derni√®res ann√©es ont √©t√© tr√®s difficiles, mais d’autre part, je suis reconnaissant d’avoir pu vivre cette p√©riode.¬† Cela m’a fait qui je suis aujourd’hui.¬† J’ai pris conscience que je ne m’occupais que des autres.¬† Mon enfant, mes amis, mes patients … et qu’il y avait peu de temps pour moi.¬† J’ai senti avec le temps que le besoin d’espace et de tranquillit√© ne faisait qu’augmenter.¬† Je connaissais le monde occidental mat√©rialiste et aussi la fa√ßon occidentale de penser en mati√®re de soins de sant√©.

Mais cela ne pouvait pas √™tre tout?¬† Le monde √©tait s√Ľrement plus grand que √ßa?¬† Je ressentais de plus en plus le besoin d’une exp√©rience spirituelle dans ce monde occidental.¬† J’ai commenc√© √† √©tudier le chaminisme, le paganisme, le druidisme, le christianisme, l’hindouisme, la Wicca.¬† J’ai particip√© aux c√©r√©monies de la suerie, √† la danse transe estatique, √† la danse africaine et je suis all√©e √† Castlefest, Ketfest, Elfia.¬† J’ai rencontr√© de nouvelles personnes et j’ai d√©couvert un tout nouveau monde.¬† Ce monde m’a donn√© une vision plus large de tout.

De toutes ces exp√©riences, je suis arriv√© √† la conclusion qu’il n’y a pas une seule v√©rit√©.¬† J’ai appris √† me connecter avec mon cŇďur et √† entrer dans un √©tat de conscience diff√©rent.¬† J’ai appris que je n’√©tais pas seule au monde √† prendre soin des autres.¬† J’ai d√©couvert que j’avais bien plus √† offrir.¬† En novembre 2018, je me sentais compl√®tement √©puis√© mentalement et physiquement.¬† J’ai arr√™t√© de travailler pendant un moment et j’ai essay√© de me d√©tendre.¬† Au cours de mes nombreuses promenades dans la nature, j’ai d√©couvert que cela me gu√©rissait, cela m’a calm√© et j’ai appris √† √©couter mon cŇďur.¬† J’ai invent√© des histoires pendant les promenades.¬† Comme un r√™ve √©veill√©, je voyais constamment des images, des fantasmes.¬† Enfant, je me suis retir√© dans mon propre monde.¬† Mais j’ai d√©cid√© qu’il √©tait temps de faire autre chose.

J’ai r√©veill√© mon enfant int√©rieur et j’ai commenc√© √† tout √©crire sur du papier.¬† J’ai senti combien cela √©clairait pour moi.¬† Le chaos dans ma t√™te a fait place √† l’ordre et √† la paix.¬† Et puis j’ai su … je voulais √©crire des livres.